‘Kom jij deze dagen nog buiten?’

Deze vraag hoorde ik een vakkenvuller aan een collega stellen. Samen stonden ze rustig de voorraad wc-papier aan te vullen.
Ik denk dat ze inmiddels door de vragen heen waren die hun werkgever ter inspiratie op de ramen had geplakt: ‘Wat is je succesgerecht?’, ‘Wat staat er op jouw boodschappenlijstje’?

Waarschijnlijk bedacht door iemand die bang was dat we na weken quarantaine niet meer weten hoe we een fatsoenlijke gesprek moeten voeren. Maar om nou mijn voorganger in de anderhalvemeter rij te vragen wat zijn favoriete restaurant is, terwijl diegene daar al weken niet meer is geweest en de kok er over een paar weken misschien niet meer werkt. Dat lijkt me niet een sfeerverhogende vraag.

Ik zou zelf iets meer corona-proof vragen kiezen: ‘Hoe voorkom jij dat je om 13 uur al een fles wijn opentrekt? of ‘Wat doe jij als je de neiging voelt je man/vrouw/kind/huisdier/collega-via-Zoom uit het raam te smijten?’

Terug naar mijn vakkenvullers bij het wc-papier. De vragensteller begon te vertellen over een plek waar de RIVM-regels iets minder strak leken te worden toegepast. Een pand waar je van buiten niet kon zien dat het er binnen gezellig was, iets met gesloten gordijnen.
Als een Amerikaanse in de tijd van de drooglegging spits ik mijn oren. Heel langzaam schuif ik mijn kar iets dichter naar het rek wc-papier. Ik krijg beelden van een gezellig cafeetje. Ik hoor het geroezemoes van kletsende mensen, het geluid van klinkende glaasjes wijn.
Net op het moment dat ik een wachtwoord hoop te horen waarmee de gordijnen opengaan, begint de winkelomroeper aan haar motivatie speech. Ik vang nog net de woorden ‘handhaving’ en ‘bitch’ op, maar de rest gaat verloren in het geluid van het ‘we-doen-het-samen- mantra’.

Snel grijp ik een pak wc-papier en loop toch nog maar even langs de wijn-afdeling, het geluid van een gezellig café denk ik er vanavond wel bij…..

Iedere keer als ik mijn gebruikelijke frisse-neus-rondje loop, kan ik het niet laten om even te checken of ik een huis zie waar de gordijnen altijd gesloten zijn.